Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/4930 K.2017/15743

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Mahkemece Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 16.06.2016 tarih, 2015/28520 Esas ve 2016/9136 Karar sayılı bozma ilamına ''uyulmasına'' veya ''direnilmesine'' dair herhangi bir karar verilmemiş olması,

2-Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 16.06.2016 tarih, 2015/28520 Esas ve 2016/9136 Karar sayılı bozma ilamında.

Sanığın, yakınanlara ait bina niteliğindeki ahırın kapı üstü camını kırmak suretiyle hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi gereğince çalınan hayvanların değeri gözönünde tutularak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle 142/1-b maddesi ile 143. maddelerine uyduğu ancak mala zarar verme konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının ise zamanaşımına uğradığı gözetilip, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından,

her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulmasının bozmaya konu edildiği, mahkemece Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin bozma ilamına uyulmasına ya da direnilmesine karar verilmediğinin anlaşılması karşısında;

her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde karşılaştırma yapmadan hüküm kurulması,

3-Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi,

uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nın 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden, 17. Ceza Dairesi'nin 2015/28250 Esas, 2016/9136 Karar sayılı ve 16.06.2016 tarihli kararı ile Sinanpaşa Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/1 Esas ve 2014/118 Karar sayılı kararına atıfta bulunarak yazılı şekilde gerekçesiz karar verilmesi,