Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/5009 K.2018/8932

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın üzerine atılı suçun, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna uyduğu ve gece vakti işlendiği bu sebeple uzlaşma kapsamı dışında olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin katılanın işlettiği otelin içerisinde gerçekleştiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasa’nın 141/1. maddesi gereği uygulama yapılması, yine katılan beyanına göre eylemin 22.00 sıralarında gerçekleştiği, suç tarihinde güneşin 20.09’da battığı, gece vaktinin ise 21.09’da başladığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin kabulü gerekirken TCK’nın 143. maddesi gereği sanığın cezasında artırıma gidilmemesi, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas ilam olması karşısında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından,

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden ve hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde,

yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde, Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.