Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/5023 K.2019/337

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Eylemin, .... Sitesi Merkez Çarşı içerisinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; suça konu elektrikli bisikletin park edildiği yerin keşfi yapılarak, bina veya eklentileri içerisinde olup olmadığının tespitiyle eğer bina ve eklentileri içinde ise TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu, bina ve eklentileri içerisinde değilse TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.03.2016 tarih, 2015-2-832 Esas ve 2016/102 Karar sayılı ilamı ile "Mağdur ve katılanın zararı soruşturma aşamasında giderildiğinden ceza adaletinin sağlanması, hak ve nesafet kuralları ve TCK'nın 168. maddesinde belirtilen indirim oranları gözetilerek mahkemece sanıkların cezasının 1/2 oranından daha fazla olmak koşuluyla indirilmesi gerekirken, 1/2 oranında indirim yapılması isabetsizdir" olarak kabul edilmesi; ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin 1. fıkrasında etkin pişmanlık nedeniyle 2/3 oranına kadar indirim yapılacağının ifade edilmesi,

aynı maddenin 2. fıkrasında ise indirim oranının 1/2 olarak öngörüldüğünün anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan belirlenen temel cezalar üzerinden TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken 1/3 oranından daha fazla oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,