Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/5065 K.2018/5452

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin 09.03.2015 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesi içeriğinde belirtildiği üzere, istemin 25.02.2015 tarihli asıl karara yönelik olduğu; mala zarar verme suçundan hükmedilen cezaların miktarına göre temyiz isteminin reddine dair 03.03.2015 tarihli ek kararın tebliğ edilmesine karşın bu karara yönelik temyiz isteminde bulunulmadığı, buna göre suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık suçuna yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocukların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu halde aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suçu birlikte işleyen suça sürüklenen çocuklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “Ayrı ayrı” yerine, “Eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,