Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/513 K.2019/1698

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

TCK’nun 61/5. maddesi gereğince TCK’nun 35. maddesinin TCK 145. maddesinden önce uygulanması gerekirken, TCK 145. maddesinden sonra uygulanması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkim’in takdirine göre, sanık ...’ün temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nun 116/2. maddesinin “Birinci fıkra kapsamına giren fiillerin, açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan iş yerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine altı aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.” şeklinde düzenlendiği, bu düzenlemeye göre iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşabilmesi için iş yerinin “Açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalmasının” gerekli olduğu;

müştekinin ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre, hırsızlık suçunun, müştekiye ait inşaat malzemesi satılan ve söz konusu iş yerinin müşterilere açık olduğu saatlerde sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında yasal unsurları oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,