Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/5300 K.2018/193

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Bozöyük Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.06.2010 gün, 2009/411 Esas ve 2010/220 Karar sayılı kararının temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 04.06.2015 gün, 2015/2191 Esas ve 2015/3462 Karar sayılı ilamıyla, sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu halde, aynı Yasa'nın 141/1. maddesiyle uygulama yapılması, mükerrir olan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması eleştirilerek TCK’nın 53.madde uygulaması düzeltilmek suretiyle onanmasına karar verildiği,

24.11.2016 tarih 6763 sayılı Kanun ile CMK’nın 253. maddesinde yapılan değişiklik sebebiyle 07.12.2016 tarihinde Bolu İnfaz Savcılığı tarafından uzlaşma yoluna gidilip gidilemeyeceği konusunda mahkemeden karar istendiği, mahkemece dosyanın 5275 sayılı Kanun 98, 101 maddeleri gereğince ele alınarak 08.12.2016 tarihli ek kararla infazın durdurulmasına ve dosyanın uzlaşma bürosuna gönderilmesine karar verildiği,

Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.02.2017 tarihli yazısıyla uzlaşmanın sağlandığının bildirilmesi üzerine duruşma açılarak 08.03.2017 gün 2017/78 Esas ve 2017/90 Karar sayılı ilamla uzlaşma nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;