Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/5314 K.2018/436

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kararın 30/06/2016 günlü duruşmada sanık müdafinin yüzüne karşı okunarak tefhim edildiği ve müdafinin 08/07/2016 tarihinde kararı vekalet ücreti yönünden temyiz ettiği, mahkemece 23/11/2016 tarihli ek karar ile vekalet ücreti yönünden temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verildiği ancak 30/06/2016 tarihinde tefhim edilen kararın temyiz süresinin son gününün resmi tatile rastlaması nedeniyle temyiz talebinin süresinde olduğu, 07/12/2016 tarihinde ek kararın tebliğ edildiği sanık müdafinin bu kez hükmün esasına yönelik temyiz talebinde bulunduğu ve bu şekilde temyiz talebinin reddine ilişkin 23/11/2016 tarihli ek kararın hukuki dayanaktan yoksun olduğu belirlenmekle yapılan incelemede:

1-Sanık müdafinin 14.12.2016 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine yönelik yapılan incelemede;

Sanık ... müdafinin temyizinin ‘beraat’ kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince temyiz talebinin tebliğnamaye aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanık müdafinin 08.07.2016 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine yönelik yapılan incelemede;

Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/son madde ve fıkrası uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,