KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2017/5508 E., 2019/1178 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak:
Sanık hakkında sonuç cezaların 2 yıl 1 ay hapis cezası olarak belirlendikten sonra, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın 5.600,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, önce sanık hakkında verilen hapis cezasının kazanılmış hakkı gözetilerek 9 ay 10 güne indirilip sonra adli para cezasına çevrilmesi suretiyle sonuç cezaların 5.600,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,
ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,hükümlerin sanık hakkında sonuç cezaların 2 yıl 1 ay hapis cezası olarak belirlendikten sonra ki "sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak CMUK'nun 326/son maddesi gereğince 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sonrasında hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine" ilişkin kısımların çıkarılarak yerlerine CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezaların 5.600,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibarelerinin yazılması suretiyle,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2017/5508, K. 2019/1178, 6 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama