Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/5544 K.2018/8647

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a, 143/1, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun’un 51/1. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine dair Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin 26/02/2013 tarih, 2011/907 Esas ve 2013/144 sayılı kararı ile yine hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nün, 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin 16/03/2016 tarih,

2014/568 Esas ve 2016/362 sayılı kararları aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'nca verilen 25/07/2017 tarih ve 94660652-105-27-11506-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyaları Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08/08/2017 tarih ve 2017/47638 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

MEZKUR İHBARNAMEDE

Her iki dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

İsabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

DOSYA İNCELENEREK GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

1-Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin 26/02/2013 tarih, 2011/907 Esas ve 2013/144 Karar sayılı hükmüne yönelik kanun yararına bozma talebi ile ilgili olarak; Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesi'nden verilip kesinleşen 26/02/2013 tarih, 2011/907 Esas ve 2013/144 sayılı Kararının hükümlü ... hakkında kamu yararına tahsis edilen eşya hakkında hırsızlık suçundan kurulan (B) bendindeki hükmün CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre uygulama yapılarak; hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 143/1, 31/2, 62/1. maddeleri uyarınca tayin olunan 11 ay 20 gün hapis cezasının kısa süreli olması, hükümlünün suç tarihi itibarıyla 12-15 yaş grubunda bulunup hapis cezası mahkumiyetinin bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilmesi uygun görüldüğünden 5237 sayılı TCK'nın 52/3. maddesi uyarınca 11 ay 20 gün karşılığı olan 350 tam günün anılan Yasa'nın 52/2. fıkrasında belirtilen alt sınır nazara alınarak bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 TL ile

çarpılması suretiyle 7.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, 5237 sayılı Yasa'nın 52/4. maddesi gereğince hükmedilen adli para cezalarının hükümlüden 24 eşit taksit halinde tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline, adli para cezasının ödenmemesi halinde adli para cezasının 5275 sayılı Yasa'nın 106/4-11. maddesi uyarınca 6183 sayılı Yasa hükümleri uyarınca tahsiline, 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca adli para cezasının ertelenmesi mümkün bulunmadığından ve dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23/11/2010 tarih,

2010/2-180 Esas ve 2010/233 sayılı kararında işaret edildiği üzere bozulan hükümde hapis cezasının ertelenmesi hükümlüler açısından kazanılmış hak oluşturmayacağından hükümdeki ertelemeye ve denetim süresine ilişkin kısımların hükümden çıkartılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,

2-Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesi'nin 16/03/2016 tarih, 2014/568 Esas ve 2016/362 Karar sayılı hükmüne yönelik kanun yararına bozma talebi ile ilgili olarak;

Açıkta sabit bir noktaya kilitlenmeden park halindeki mokosikletin çalınması eyleminin dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18/12/2012 tarih, 2012/13-1411 Esas ve 2012/1852 sayılı kararında işaret edildiği üzere 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e bendinde düzenlenen suçu oluşturmasına rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında anılan Yasa'nın 141/1, 31/3, 62/1. maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

suça sürüklenen çocuk hakkında yanılgılı uygulama yapılmaksızın hüküm kurulması halinde TCK'nın 142/1-e, 31/3, 62/1. maddeleri uygulandığında neticeten suça sürüklenen çocuğun 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılması gerekeceği, netice itibariyle doğru uygulama yapıldığında hükmolunacak hapis cezası miktarının kısa süreli hapis cezası niteliğinde bulunmadığı, atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün, 2008/6-47 Esas ve 2008/43 Karar sayılı kararı ışığında, sanığın yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına,

adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiği; suça sürüklenen çocuk hakkında yanılgılı uygulama ile hükmolunan kısa süreli hapis cezası TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle anılan maddenin 1. fıkrasında yazılı adli para cezası veya seçenek yaptırımlardan birine çevrilmemiş ise de yukarıda anlatılan gerekçe ile yerel mahkeme uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden, (GAZİANTEP) 1. Çocuk Mahkemesi'nden verilen 16/03/2016 tarih, 2014/568 Esas ve 2016/362 Karar sayılı hükmüne yönelik kanun yararına bozma talebinin REDDİNE,