Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/5726 K.2018/4170

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın sanığın eylemine uyan hükümlerini uygulaması sırasında daha önce Yargıtay 6 Ceza ve 17 Ceza Dairesi'nin bozma kararlarında da belirtildiği üzere, suça konu eşyaların değeri 765 sayılı TCK'nın 522. maddesi karşısında pek hafif olarak tespit edilmiş olmasına rağmen pek fahiş kabul edilerek ve 765 sayılı TCK'daki düzenlemelere göre sanığın eylemine uyan 493/1. maddesi yanında ayrıca aynı Yasa'nın 193/2. maddesinde de düzenlenen suçu oluşturmayacağı ve 765 sayılı TCK'nın daha lehe olduğu gözetilmeyerek, 765 sayılı TCK'nın 493/1, 80, 522 ve 193/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1, b, 143, 43, 116/1-4, 119/1, c, 43. maddelerinin hatalı uygulaması neticesinde de 5237 sayılı TCK'nın daha lehe olduğunun değerlendirilmesi,