KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2017/5872 E., 2018/8980 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Haziran 2018
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Her nekadar mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 141/1 maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan aynı yasanın 142/1-e, 31/2 maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu 5237 sayılı TCK'nın 66/2, 67. maddelerinde öngörülen 6 yıllık olağanüstü zamanaşımına tabidir.
01.11.2012 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında yargılandığı suçtan dolayı, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmiş; bu karar 14.11.2012 tarihinde kesinleşmiştir.
Suça sürüklenen çocuk, 06.12.2012 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan dolayı, Antalya 1. Çocuk Mahkemesi'nin 23.05.2013 tarihli kararı ile miktar yönünden kesin nitelikte adli para cezasına mahkûm edilmiştir.
Suça sürüklenen çocuğun 3 yıllık denetimli serbestlik süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi ve bu suçtan kendisine kesinleşmiş mahkumiyet kararı verilmiş olması nedeni ile yargılamanın yapıldığı mahkemece dosya yeniden ele alınıp, 16.09.2014 tarihinde hükmün açıklanmasına karar verilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nın 231/8-c maddesi uyarınca, denetim süresinin başladığı 14.11.2012 tarihi ile ikinci suçun işlendiği 06.12.2012 tarihi arasında dava zamanaşımının durduğu dikkate alındığında; durduğu kabul edilen sürenin, 5237 sayılı TCK'nın 66, 66/2 ve 67/3. maddelerinde öngörülen 6 yıllık süreye eklenmesi halinde suç tarihinden inceleme tarihine kadar olağanüstü dava zamanaşımı süresinin geçmiş bulunması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2017/5872, K. 2018/8980, 20 Haziran 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama