Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/6242 K.2019/1027

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanığın aşamalarda tutarlı savunmalarında motosiklet hırsızlığı yapmadığını; ancak hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilen başka şahısların çaldıkları motosikletleri motosiklet tamiri üzerine olan iş yerinde sattığını beyan ettiği, müştekinin hırsızlık olayından önce satılık ilanı olan motosikletine bakmaya gelen şahıslar arasında sanığın bulunmadığını beyan ettiği, motosikletin sanığın iş yerinde ele geçirildiği anlaşılmakla; sanığın eyleminin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturabileceği ihtimaline binaen, hakkında TCK’nun 165. maddesi uyarınca usulüne uygun dava açılması sağlanıp bu dosya ile birleştirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de; müştekinin ikametinin önüne bıraktığı motosikletin çalınması eyleminin TCK’nun 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden TCK’nun 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması,

3-Dosya içinde sanık hakkında farklı müştekilere yönelik iki ayrı iddianame bulunduğu, yargılamaya konu iddianamenin 20/03/2013 tarih ve 2013/4626 iddianame numaralı iddianame olduğu, bu iddianamede müşteki olarak ...'ın gösterildiği, diğer iddianamenin ise 29/11/2010 tarih ve 2010/20067 iddianame numaralı iddianame olduğu, bu iddianame de ise ...'in müşteki olarak gösterildiği, iki ayrı iddianame sonucu başlatılan kovuşturmaların birleştirildiğine ilişkin bir kararın bulunmamasına rağmen gerekçeli karar başlığında müşteki ...'ın yanı sıra ... ve ...'in de gösterilmesi suretiyle gerekçeli kararda karışıklığa sebebiyet verilmesi,

4- T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,