Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/6318 K.2019/142

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 14.03.2016 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 18.10.2011 tarihli kararda sanık hakkında, hırsızlık suçundan TCK'nın 141/1. ve 62. maddeleri ile 10 ay hapis cezası belirlendiği ve bu cezanın da aynı Kanun'un 50. ve 52. maddeleri uyarınca 6,000,00 TL adli para cezasına çevrildiği ve birer ay arayla 24 eşit taksitle ödenmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozmadan sonra kurulan 31.10.2017 tarihli hükümde, 20 taksite hükmedilmesi ve taksitlendirmenin 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi,

2-Önceki hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasının 5. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca birer ay ile 24 eşit taksitte sanıktan tahsil edilmesine,