Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/6336 K.2018/4887

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak ayrı ayrı REDDİNE

II)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nın 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; suça sürüklenen çocukların birlikte katılanın iş yerine girdiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirdiği kabul edilerek TCK'nın 119/1-(c) maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini;

3-23.10.2014 tarihli üçüncü celsede suça sürüklenen çocuk ...’ın, 14.11.2014 tarihli dördüncü celsede de diğer suça sürüklenen çocuk ...’ın "lehe olan hükümlerin uygulanması" yönündeki talebinin TCK'nın 62. maddesindeki takdiri indirim nedenini de içerdiği, bu maddede yazılı suça süreklenen çocukların geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın faillerin geleceği üzerindeki etkileri gibi hususlar tartışılmadan, yasal ve yeterli olmayan, TCK’nın 51. maddesinin uygulamasında belirtilen gerekçeler ile çelişen bir gerekçe ile sebepleri bulunmadığından suça sürüklenen çocuklara verilen bu cezadan başkaca yasal ve takdiri indirim nedeninin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi;

4-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih, 2008/11-250 Esas ve 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı,

hırsızlık suçu yönünden ise maddi zarar sözkonusu olmadığı gibi katılanın bir tazminat talebi de bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında, duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir kişiliği bulunmaması, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlıktan dolayı tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede olumlu kanaat oluştuğundan bahisle hırsızlık suçundan verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği de gözetilerek,

suça sürüklenen çocuk ... hakkında CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesi gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığı hususunda “yasal şartların bulunmadığı” biçiminde yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,