Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/726 K.2017/4681

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Tebligat Kanunu'nda 6099 sayılı Yasa ile değişikliğe gidilmiş olup 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle Tebligat Kanunu'nun 10. maddesindeki ''tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir.

(Ek fıkra: 11.01.2011-6099 S.K/3. mad.) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.'' hükmünü Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi (Ek fıkra : 11.01.2011-6099 S.K /5.mad) gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı,

o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır.

İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.'' hüküm karşısında; sanığın doğrudan mernis adresine yapılan tebligatın usulüne uygun olarak yapılmaması nedeniyle, öğrenme üzerine sanık müdafiinin süresi içinde temyiz talebinde bulunduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden,bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... Hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmedilen cezanın süresine göre, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Dosya kapsamı itibarıyla diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin hesabından sanık ...'ın kredi kartı hesabına yapılan havale işleminin sanık ... adına kayıtlı sabit telefona bağlı internet hattından yapıldığının anlaşıldığı, sanık ...'ın alınan savunmasında internet hattının bağlı olduğu işyerinde internet kafe işlettiğini,internet kafeyi daha sonra...isimli şahsa devrettiğini beyan ettiği, sanık ... müdafinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu belgelerden, 2006 yılında işyerine Çankaya Belediyesince işyeri açma ve çalışma ruhsatının verildiğinin görüldüğü,

ancak telefon hattının aynı işyerinde kullanılmaya devam etmesine rağmen telefon hattının devredilmediği anlaşılmakla, sanığın işyerini suç tarihinde işlettiğini beyan ettiği...'ın dinlenerek ve suç tarihinde [TELEFON] numaralı hattın sanığın belirttiği şekilde adına kayıtlı internet kafe de kullanılıp kullanılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,