Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/809 K.2017/3861

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2017 tarih ve 2016/330319 sayılı itirazının hükümlü ... hakkında olduğu saptanarak yapılan incelemede; Hırsızlık suçundan hükümlü hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine ilişkin Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.10.2013 tarih, 2013/390 Esas ve 2013/446 Karar sayılı hükmün hükümlü ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16.02.2016 gün, 2015/17761 Esas ve 2016/1780 Karar sayılı ilamı ile hükümlü hakkında kurulan hükmün oybirliğiyle ONANMASINA karar verilmiştir.

Mezkur ilama karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 19.01.2017 tarihli ve KD-2016/330319 sayılı düzeltme yazısı ile hükümlü hakkında 765 sayılı TCK'nın 492/1, 55/3, 59 maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının 647 sayılı Yasa'nın 6. maddesine göre ertelenmesine ilişkin Aydın 2. ASCM'nin 26/12/1997 tarihli kararının Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından 13/04/1999 tarihli ilamı ile onanarak kesinleştiği, hükümlünün 03/12/2002 tarihinde işlediği suç nedeniyle Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/01/2010 tarihli ilamı ile 2.190,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

bu kararın Yargıtay 13. Ceza Dairesince onanarak kesinleşmesi üzerine, yukarıda sözü edilen erteli mahkumiyet nedeniyle gereği için Aydın 2. ASCM'ye ihbarda bulunulduğu, Aydın 2. ASCM tarafından erteli mahkumiyet yönününden lehe kanun uyarlaması amacıyla dosyanın yeniden ele alındığı ve 07/10/2013 tarihinde verilen karar ile 1997/74-792 sayılı 26/12/1997 tarihli kararın değiştirilmesine yer olmadığına, söz konusu ilamdaki hapis cezasının aynen infazına karar verildiği, hükümlü hakkındaki ihbara konu olan Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/01/2010 tarih, 2009/842 Esas ve 2010/59 Karar sayılı ilamının adli para cezasına ilişkin olduğu,

765 sayılı TCK'nın 95. maddesine göre hükümlü hakkındaki Aydın 2. ASCM'nin 26/12/1997 tarih, 1997/74 Esas ve 1997/792 Karar sayılı kararındaki hapis cezasının aynen infazına karar verilebilmesi için hapis veya ağır hapis cezasına mahkum olması gerektiği, oysaki, ihbara konu olan Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/01/2010 tarih, 2009/842 Esas ve

2010/59 Karar sayılı ilamının adli para cezasına ilişkin olması nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 95/2. maddesindeki koşullar oluşmadığından Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 16/02/2016 tarih, 2015/17791 Esas ve 2016/17780 Karar sayılı Onama kararının kaldırılarak hükmün Düzeltilmek Suretiyle ONANMASI gerektiğinden bahisle itirazda bulunulmuştur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 10.07.2012 gün, 2012/890- 1476 sayılı kararı ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Yasa'nın 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin 6352 sayılı Yasa'nın 99. maddesi eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz gerekçesi yerinde görülmekle İTİRAZIN KABULÜNE, Yargıtay 17. Ceza Dairesince verilen 2015/17761- 2016/1780 sayılı ONAMA kararının KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü: