KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2017/973 E., 2019/91 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- Ceza verilmesine yer olmadığına, mahkumiyet
Karar Metni
364 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Sanık ...'in tekerrüre esas alınan Adana Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/32 Esas ve 2013/787 Karar sayılı ilamı olduğu, bu ilamda yer alan hükümlülüğün de “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu ve sanığın başkada tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, 6545 sayılı Kanunla getirilen TCK'nın 191. maddesindeki değişiklikler ile koşullarının oluşması durumunda, "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “Davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması,
yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'in ve katılan ...Ş. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın 1 yıl 18 ay hapis ve 2.240,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, netice cezanın 1 yıl 18 ay hapis ve 2.240,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2017/973, K. 2019/91, 7 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama