Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/1125 K.2018/5180

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nın 142/1-e. maddesindeki suçun oluşabilmesi için, eşyanın sadece açıkta bırakılması yeterli değildir. Aynı zamanda adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış olması gerekir.

Somut olayda, müştekilerin dükkanlarının önünde bulunan hurda malzemelerini hırsızlayan sanığın eyleminin, bu şekilde bırakılmasının örf ve adet gereği olup olmadığı resen araştırılıp gereğinde keşif yapılıp bilirkişi de dinlenerek suçun hukuki vasfının takdiri gerektiği düşünülmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrasında, “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkemenin hükmü açıklayacağı, ancak mahkemenin, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği” hükmünün yer aldığı; buna göre;

somut olayda sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklandığı ve bu durumda hükmün değiştirilmeden aynen açıklanması gerektiği, sanık hakkında netice cezanın “iki kez 7 ay 23 gün hapis cezası“ olarak belirlenmesi gerekirken bu husus gözetilmeyerek TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi,