Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/1233 K.2018/7615

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki aracını olay günü saat 18.00 sıralarında kilitleyerek park ettiğini ve aynı gün 22.00 sıralarında aracının içerisindeki oto teybinin olmadığını fark ettiğini beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda suç saatine ilişkin bilgi vermediği, güneşin batış saatinin 17.43 olduğu ve 18.43'ten itibaren gece vaktinin başlayacağı hususları birlikte değerlendirildiğinde;

eylemin gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu gerekçeli kararda gösterilmeden suç saatine ilişkin bir tespit bulunmadığı halde, TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı tespit edilerek ve 25.10.2011 tarihinde 5271 sayılı CMK'nın 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

bu kararın 05.04.2012 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde 07/10/2012 tarihinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 08.07.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 04.11.2014 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.04.2012 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 07.10.2012 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddesinde tanımlanan cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4 maddelerinde öngörülen 6 yıl uzamış zamanaşımının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle duran sürede nazara alınarak suç tarihi olan 15.02.2009 ila karar tarihi arasında geçmiş bulunması,