Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/1240 K.2018/6796

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin doğum hastanesinin koridorunda bulunan bankta hastasını beklerken uyuyakaldığı sırada sanığın elini, müştekinin ceket ve pantolonuna atarak cep telefonunu alması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesinde düzenlenen elde veya üste taşınan eşyanın çekip alınmak suretiyle veya özel beceriyle çalınması suçunu oluşturduğunu gözetilmeden, aynı Kanun'un suç tarihinde yürürlükte bulunmayan ve bu nedenle uygulama imkanıda olmayan 142/2-h maddesi uyarınca ceza tayini her iki fıkradaki cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemenin 01.11.2011 tarihli kararında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmadığı ve bu kararın sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sanığın 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı nedeniyle anılan maddeden uygulama yapılamayacak olması,