Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/1254 K.2019/3242

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, görülen ilk davada kimliğini gizleyerek kardeşinin ismini kullandığının anlaşılması karşısında; TCK'nun 268/1 delaletiyle 267/1. maddesi uyarınca iftira suçundan hakkında zamanaşımı süresinde işlem yapılması mümkün görülmüş, 6545 sayılı değişiklik ile TCK'nun 142/2-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunda alt sınırın 5 yıl olmasına rağmen 3 yıldan başlamak suretiyle hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hüküm kurulurken TCK'nun 142/2-b, 143/1. ve 62. maddeleri uygulanırken yapılan hesap hatası sonucu sonuç cezanın 2 yıl 11 ay olması gerekirken 2 yıl 11 ay 10 gün olarak fazla tayin edilmesi,

2-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında sonuç cezanın "2 yıl 11 ay hapis cezası" olarak düzeltilmesi ve TCK'nun 53.

./..