Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/1406 K.2018/5628

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’ya gerekçeli kararın cezaevi aracılığı ile 28/03/2014 tarihinde tebliğ edildiği fakat yapılan tebliğin okumak ve anlatılmak suretiyle yapılmaması nedeniyle, usulüne uygun tebligat bulunmadığı ve sanık müdafiinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan inceleme neticesinde;

A-Sanık ... hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında TCK’nın 245. maddesi uyarınca belirlenen 3333 gün karşılığı adli para cezasının TCK’nın 52. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL’den paraya çevrilirken hesap hatası sonucu 66.660,00 TL yerine 66.666,00 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Yargılama gideri olarak hesaplanan 18,90 TL'nin CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında TCK’nın 245. maddesi ile ilgili bölümde sonuç cezanın “5 yıl hapis ve 66.660,00 TL adli para cezası” olarak düzeltilmesi, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerine "T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi ve yargılama giderlerine ilişkin kısımdan sanık ... ile ilgili bölümün çıkarılarak yerine “Sanık ... hakkında hesaplanan yargılama giderlerinin 6183 sayılı kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesine"

cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından kurulan hükümler ile sanık ... ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde; 1-Sanık ... hakkında; karar tarihinde başka suçtan Nevşehir E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ve 24/04/2013 tarihli talimat ifadesinde asıl mahkemesinde de duruşmalara katılmak istediğini bildiren sanığın yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulmak suretiyle, CMK’nın 196/1. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde; müştekinin banka kartını atm cihazına taktıktan sonra sanıkların banka kartını özel beceri ile ele geçirdikleri hususu sabit olmadığından eylemlerinin TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu belirlenerek yapılan inceleme neticesinde;

hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,