Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/1484 K.2018/8063

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısı'nın sanık ... hakkındaki 19/10/2017 gün, 2016/541 Esas ve 2017/119 Karar sayılı ilamı ile 10/11/2017 tarihli ek kararlarına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında müşteki ...’ye karşı nitelikli hırsızlık suçundan, müşteki ...’na karşı mala zarar verme suçundan hüküm kurulmuş ise de, sanık hakkında daha önce hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün Yargıtay onamasından geçerek kesinleştiği, mala zarar verme suçundan verilen beraat kararının ise temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla, söz konusu hükümler ile 10/11/2017 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek 19/10/2017 tarihli hükme yönelik olarak bu suçlar hakkında yeniden kurulan hükümlerin yok hükmünde olduğu ve taraflara temyiz hak ve yetkisi kazandırmayacağı anlaşıldığından dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

2-Sanık ... müdafinin yapmış olduğu temyiz talebinin incelemesinde;

Sanık müdafiinin temyizinin "beraat" kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince temyiz talebinin tebliğnamaye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında verilen 19/10/2017 tarihli kararın incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; müştekiler Volkan ve İsmail’e karşı atılı hırsızlık suçunun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27/04/2011 tarih, 2010/46 Esas ve 2011/266 Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında müştekiler Volkan ve İsmail’e karşı hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 143. maddeleri gereğince 2 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

sanık müdafiinin temyiz talebi üzerine hükmün, Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 21.06.2016 tarih, 2015/10999 Esas ve 2016/9260 Karar sayılı bozma ilamı ile bozulması üzerine devam olunan yargılama sonucunda, sanığın bu kez TCK'nın 142/1-b, 143. maddeleri gereğince her bir müştekiye karşı ayrı ayrı olmak üzere 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği görülmekle, ilk hükmü sadece sanık müdafiinin temyiz edip, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezası yönünden sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek,

hırsızlık suçu açısından netice cezanın her bir müşteki için 2 yıl 8 ay hapis cezasına indirgenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini suretiyle kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına "İlk hükmü sadece sanık müdafiinin temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek,