Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/1517 K.2018/6085

İzmir Bölge Adliye Mahkemesince; verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 06.11.2017 tarih, 2017/1510 Esas ve 2017/1546 Karar sayılı ilamı ile sanıklar hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından istinaf başvurusunun esastan reddine ve istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, bu hükümleri her üç sanık müdafiinin de temyiz ettiği, 13.12.2017 tarihli ek karar ile işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları açısından temyiz taleplerinin reddedildiği, bu ek kararın tebliği üzerine sanık ... müdafiinin ek kararı temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 272/3-a maddesi uyarınca, hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre, hükme karşı istinaf yasa yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, CMK'nın 279/1-b maddesi uyarınca verilen, istinaf isteminin reddine dair kararın aynı maddenin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve temyizi mümkün olmadığından sanık ... müdafiinin talebi ile ilgili inceleme yapılması için yetkili ve görevli mahkemeye gönderilmek üzere dosyanın bu yönden incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizlerinin mümkün olmadığı, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 06.11.2017 tarih 2017/1510 Esas ve 2017/1546 Karar sayılı hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından CMK'nın 296/1 maddesi ile verilen yetkiye dayanılarak reddedildiği,

sanık müdafiinin CMK'nın 296/2 maddesindeki düzenleme ile temyizi kabil hale getirilen bu karara karşı temyiz talebinde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 13.12.2017 tarihli, 2017/1510 esas ve 2017/1546 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,

III-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafilerinin temyiz isteminin TCK'nın 145. maddesinin uygulanmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve üst sınırdan ceza verildiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, sanıkların birlikte katılanın işyerine girerek hırsızlık yaptıkları, katılanın aşamalarda alına beyanında 30.000,00 TL civarında sigara, içki ve parasının çalındığını belirttiği, çalınan eşyaların değeri dikkate alındığında mahkemenin alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin yerinde olduğu,