Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/1561 K.2019/4070

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz dilekçesinde, sanık adı belirtilmediği ve sanık hakkındaki hükmü temyiz ettiğini beyan etmesi karşısında, sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan inceleme dışı bırakılarak sanık ... hakkında yapılan incelemede;

1-T.C. Anayasanın 141 ve 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen ve kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK'nun 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-5237 sayılı TCK'nun 142/1-a maddesinde düzenlenen kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya hakkında hırsızlık suçunun oluşması için eşyanın bu özelliğini hırsızlık anında da koruması gerekli bulunduğu, dosyada mevcut tutanaklara göre, açık arazide, yenileme çalışmaları nedeniyle sökülen demiryolu bağlantı traverslerinin kamu yararı veya hizmetine tahsisli bulunmadığı gibi bu amaçla kullanımına da olanak bulunmadığı sabit olduğundan, sanığın eyleminin TCK'nun 141/1. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

3-İddianamede sanık hakkında hırsızlık eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 35. maddesinin uygulanılması istendiği halde, sanık hakkında anılan yasa maddesinin uygulanmama ihtimali nedeniyle ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamdaki mahkumiyetin,5237 Sayılı TCK’nun 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nun 157/1. maddesinde tanımı yapılan dolandırıcılık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nun 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usulü göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK’nun 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekliliği,