Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/1578 K.2019/4064

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın 18.06.2014 tarihinde işlediği suç bakımından ,suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması yerine, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun 142/2-h maddesi gereğince uygulama yapılarak fazla ceza edilmesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanık hakkında, 5237 Sayılı TCK’nun 58. maddesi ile uygulama yapılırken tekerrüre esas alınan ilamın sanığın, çocukken işlediği suça ilişkin olması karşısında, bu ilamın aynı Yasa'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

4-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinin uygulanması açısından T.C. .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/465 Esas ve 2011/168 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,