Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/1923 K.2018/8341

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Sanıkların eylemi sadece hırsızlık suçunu oluşturacağından, mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik kanun yararına bozma isteminde bulunulması olanaklı kabul edilmiştir.

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanıklar ... ve ...’nun temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,

2-Sanıklar hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin, TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca hükmolunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olduğu, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin değiştirilmiş olması ve anılan Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddesindeki düzenleme karşısında; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrüre esas olmaması halinde adli sicil kaydındaki diğer ilamlar incelenerek tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi gereğince suç tarihi itibarıyla artırım yapılırken en fazla 1/3 oranında arttırım yapılabileceği gözetilmeksizin ½ oranında artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi kazanılmış hak gereği uygulama yapıldığından dolayı dolayı bozma sebebi yapılmamıştır