Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/2002 K.2019/4957

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (d) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltında kaldığı tarih ve süre yazılması gerekirken yazılmamışsa da, hüküm fıkrasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 63. maddesi uyarınca sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin cezasından mahsubuna karar verildiğinden ve gözaltı süresi infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında TCK'nun 142/2-h ve 168/2. maddeleri uyarınca tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden TCK'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası verilmek sureti ile eksik cezaya hükmedilmiş olması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.