Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/2086 K.2018/6953

Nitelikli hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ...'nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143/1, 145/1 ve 62/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair İstanbul Anadolu 54. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/11/2016 tarih, 2016/125 Esas ve 2016/583 Kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya Kapsamına göre, anılan kararın adı geçen sanıklar ile birlikte aynı suçtan mahkum edilen diğer sanık ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 01/03/2017 tarihli, 2017/67 Esas ve 2017/494 sayılı Kararı ile sanık lehine suçun gece vakti işlenmediğinden bahisle bozma kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 28/02/2018 tarih ve 94660652-105-34-13052-2017 Kyb sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12/03/2018 tarih ve 2018/19883 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi:

MEZKUR İHBARNAMEDE

Sanıkların gündüz vakti sayılan 06.00-06.15 sıralarında müştekiye ait yol kenarında park halinde bulunan aracı çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemin, suç tarihinde güneşin 06.50'de doğduğunun ve gündüz vaktinin 1 saat evvel başladığının kabul edilmesinin gerekmesi karşısında, sanıkların eylemini gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirildiği gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 143/1. maddesine göre cezalarından artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/1/2016 tarih, 2016/125 Esas ve 2016/583 Karar sayılı ilamın CMK'nın 309/4. maddesi gereğince BOZULMASINA, CMK 309/4-d maddesi gereğince daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirdiğinden Yasa'nın verdiği yetkiye dayanarak hükümden TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanmasına yönelik bölümün çıkartılarak neticeten ... ve ...'nin 1 er yıl 3 er ay hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,