Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/2173 K.2019/4904

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakalama ve teslim tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre; müştekinin şikayeti üzerine, polis görevlilerinin sanığın evine gittiği, kapıyı açan sanığın suçu işlediğini kabul ettiği, arama kararı bulunmamasına ve suça konu eşyanın misli bir eşya olmayan para olmasına karşın, etkin pişmanlık göstererek, suça konu 1.095 TL parayı görevlilere rızasıyla iade ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında verilen cezada, 5237 sayılı TCK'nun 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,