Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/2178 K.2018/6979

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin suç tarihinde alkollü olmasından ötürü, hırsızlık suçunun nasıl işlendiğine ilişkin bir bilgisinin olmadığı, sanığın 05.05.2009 tarihli celsede alınan savunmasında, kardeşiyle birlikte olay günü alkollü olan müştekiyi evine götürdüklerini, alkollü olmasından ötürü müştekiye kızıp telefonu aldığını ve 25,00 TL karşılığında sattığını belirttiği olayda; sanığın tekrar dinlenilerek, telefonu nereden ve nasıl çaldığının şüpheye mahal bırakmayacak şekilde tespit edilerek, telefonu müştekinin üzerinden alması durumda eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendinde düzenlenen suça;

müştekinin üstü dışında, fakat bina veya eklentileri içinden çaldığının tespit edilmesi durumunda ise aynı Kanun'un 142. maddesinin mülga 1. fıkrasının (b) bendinde düzenlenen suça vücut vereceği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması ve suçun hatalı olarak nitelendirilmesi,

2-Müştekinin kendisine ait olan cep telefonun kaybolması sebebiyle Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ettiği, ilgili GSM operatöründen gelen yazıda suça konu telefonun olaydan bir gün sonra sanık ... tarafından kullanıldığı, telefonu en son kullanan kişinin ise ... olduğunun belirtildiği,

bunun üzerine ...'ün 18/02/2009 tarihinde alınan ifadesinde telefonu .... isimli iş yerinden 35,00 TL karşılığında satın aldığını beyan ettiği ve telefonu kendi rızasıyla Cumhuriyet Başsavcılığı'na vererek müştekiye teslimini sağladığı olayda, sanık her ne kadar 05.05.2009 tarihli celsede telefonun müştekiye iadesini sağladığını ve telefonu sattığı kişi olan ....'un zararını giderdiğini belirtse de, ....'un aynı celsede alınan ifadesinde, zararının sanık tarafından karşılandığına ilişkin bir beyanının bulunmadığı,

ayrıca söz konusu telefonun sanık tarafından değil, ilgili GSM operatöründen gelen iletişim kayıtları üzerine telefonun en son kullanıcısı olduğu belirlenen ...'e ulaşılarak, ...'ten teslim alındığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; dosya arasında bulunan 17.01.2009 tarihli ''....'' seri ve sıra numaralı faturaya göre suça konu telefonun 57,00 TL olması karşısında, sanık hakkında her ne kadar ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, TCK’nın 145. maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Bozmadan önceki 8,00 TL yargılama giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle ve ayrıca 16/01/2014 tarihli hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,