Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/2282 K.2019/4533

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nun 34, 230. ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delilerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nun 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

2-UYAP'tan alınan güneşin doğuş-batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati uygulaması ile birlikte güneşin 06.28'de doğduğu, 5237 sayılı TCK'nun 6/1-e maddesi uyarınca saat 05.28'den önceki zaman diliminin gece vakti olduğu, sanık ... ve temyiz dışı sanık Erol Dağbakan'ın saat 05.30 sıralarında yakalandıkları, sanık ...'ın kolluk görevlileri huzurunda alınan, yakalama tutanağı ile uyumlu savunmasına göre, eylemin saat 04.00 sıralarında gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Önleyici kolluk hizmetini ifa eden kolluk görevlilerince Uğurum Sürücü Kursu isimli iş yerinin önünde saklanırlarken yakalanan sanık ... ile temyiz dışı sanık Erol Dağbakan'ın yapılan üst aramaları sonucunda, üzerilerinden çıkan paraları, yakalandıkları yerin elli metre ilerisinde bulunan parkın içindeki iş yerinden çaldıklarını belirtmeleri üzerine, kolluk görevlilerince sanıkların belirttiği yere gidildiği ve müştekinin başkanı olduğu Eğredereliler Derneği'nden hırsızlık yapıldığının tespit edildiği, daha sonra müştekiye ulaşıldığı, sanıkların üzerilerinden çıkan paraların müştekiye teslim edildiği olayda;

sanık ...'ın, kolluk görevlilerince yakalanmasından sonra, üzerinde bulunan paraları kendi rızasıyla teslim ederek suça konu paraları çaldıkları yeri kolluk görevlilerine gösterip söz konusu paraların, müştekiye, soruşturma aşamasında eksiksiz olarak teslimini sağlaması suretiyle etkin pişmanlık gösterdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09.02.2016 tarih, 2014/71 Esas ve 2016/42 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; bozma ilamı öncesindeki 09.10.2013 tarihli kararda sanığın hırsızlık suçundan 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın sanık tarafından temyiz edildiği, aleyhe temyiz isteminin bulunmadığı, buna göre yeni hükümde sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 2 yıl hapis cezanın 1 yıl hapis cezası üzerinden infaz edilmesi gerekirken sonuç cezanın 1 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nun 326/son madde ve fıkrasında yer alan kazanılmış hak kuralına yanlış anlam yüklenilmesi,

5-Önceki hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan, sanığın lehine olan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,