Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/2341 K.2019/4932

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü; I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2006 tarih, 2006/217 Esas ve 2016/466 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında birden fazla suçtan dolayı mahkumiyet hükmü verildiği gözetilerek tekerrüre esas alınan cezanın belirtilmesi gerekirken belirtilmemişse de bahse konu ilam ile sanık hakkında verilen en ağır cezanın tekerrüre esas alınması infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, tekerrüre esas alınan ilamda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla,

sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun tespiti ile cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz olmadığından, 5237 sayılı TCK'nun 63. maddesi uyarınca sanığın gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmesi gerekirken gözardı edilmişse de infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih,

2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçen ...'nin gerekçeli karar başlığında şikayetçi olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir hata olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kolluk tarafından benzer suçlardan tanınan sanığın evine gidilerek olaya ilişkin bilgisinin sorulduğu, sanığın atılı suçlamayı kabul ederek suça konu eşyayı kendi rızası ile teslim ettiği, mağdurun ise duvardan sökülen kabloların kullanılamaz halde olmaları nedeniyle yeniden kablo döşemek zorunda kaldıklarını, bu zararın sanık tarafından giderilmediğini beyan ettiği anlaşılmakla, hırsızlık suçuna konu zararı kısmen karşılayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 168/1-4. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığının mağdura sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığın savunmalarında atılı suçları sabah ezanına doğru işlediğini beyan ettiği ancak bahse konu zaman diliminin saat olarak tam karşılığının ve 5237 sayılı TCK'nun 6/1-e maddesinde tanımı yapılan gece vakti olduğunun kesin olarak tespit edilmeksizin eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen cezadan 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesine göre arttırım uygulanması ve 116/4. maddesinden uygulama yapılması,

3-Sanığın, kolluk tarafından düzenlenen 06/11/2010 tarih 10.00 saatli Görgü ve Tespit Tutanağı'na göre; henüz pencereleri takılmamış olan inşaat halindeki binaya girmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 116/4. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını ihlali suçunu oluşturmadığı gözetilmeksizin, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

4-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2006 tarih, 2006/217 Esas ve 2016/466 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında birden fazla suçtan dolayı mahkumiyet hükmü verildiği gözetilerek tekerrüre esas alınan cezanın belirtilmesi gerekirken belirtilmemesi ve bu ilamda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına rağmen sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun tespiti ile cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5-5237 sayılı TCK'nun 63. maddesi uyarınca sanığın gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmesi gerekirken gözardı edilmesi,

6-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

7-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması,

8-Kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçen ...'nin gerekçeli karar başlığında şikayetçi olarak yazılması,