Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/2414 K.2019/4902

rel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I)Sanık ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ... ve sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.11.2015 tarih, 2014/12-388 Esas ve 2015/403 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere erteleme kararı ile belirlenecek denetim süresinin kazanılmış hakka konu olamayacağı hususu dikkate alındığında, cezası ertelenen sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından belirlenen denetim sürelerinin hükmolunan ceza sürelerinden az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle TCK'nun 51/3. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümlerden erteleme denetim süresinin belirlenmesine ilişkin paragrafların tamamen çıkartılması ile yerlerine "Sanığın hırsızlık suçundan TCK’nun 51/3. maddesi gereğince 1 yıl 9 ay 20 gün, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 1 yıl 8 ay denetim süresine tabi tutulmasına”, cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık ...'in araç içinde diğer sanıkların eylemi tamamlayarak gelmesini beklediği, diğer sanıklar ile birlikte fikir ve eylem birliği içinde hareket ettiğinin tespit edildiği bu nedenle sanık ... hakkında hırsızlık suçundan TCK'nun 37. maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiği düşünülmeden, TCK'nun 39/2-c maddesi delaletiyle denilerek uygulama yapılması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

2)Gerekçeli kararda, sanık ... hakkında TCK'nun 39/2-c maddesi delaletiyle uygulama yapıldığının tespit edilmesi karşısında; bu madde gereğince indirim uygulanmaması,

3)Gerekçeli kararda sanık ... hakkında TCK'nun 39/2-c maddesi delaletiyle karar verildiği, ancak kararda bu madde gereğince indirim uygulanmadığı, Bismil Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen iddianamede, sanık hakkında 39/2-c maddesinin uygulanmasının talep edildiğinin tespit edilmesi karşısında; sanığa TCK'nun 39/2-c maddesinin uygulanmama durumuna ilişkin ek savunma hakkı verilmemesi,

4) T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,