Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/2635 K.2019/4488

Yerel mahkemece sanık hakkında 05.02.2018 tarihli ek karar ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nun 42. maddesi uyarınca eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz de edilmiş olduğundan Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olup, sanığın 02/02/2018 tarihli dilekçesi üzerine mahkemece verilen 05.02.2018 tarihli ek kararın hukuki geçerlilikten yoksun olduğu ve sanığın yokluğunda verilen kararın tebliği geçersiz olduğundan temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İş yeri kamera görüntüsüne göre hırsızlık suçunu iki kişinin işlediğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanmamış oluşu aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya içeriğine ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Önceki hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,