Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/2650 K.2018/9722

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/06/2014 günlü, 2013/13-203 Esas ve 2014/308 Karar sayılı Kararında da belirtildiği üzere; sanığın kendi içinde çelişkili, hayatın olağan akışına aykırı ve ispat edilemeyen savunması,

sabıkalı geçmişi de dikkate alındığında hırsızlık suçlamasıyla muhatap olan sanığın sadece hayali bir kurgu oluşturup suça konu aracı aldığı kişiyi soyut bir beyan ile açıklamak suretiyle suçlamadan kurtulmayacağını bilecek yaşam ve adli tecrübeye sahip olması ve gerçekte var olan bir kişiden suça konu eşyayı alması durumunda suçlamadan kurtulmaya yönelik olarak daha etkin bir çaba göstermesi gerektiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu değil, hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla,

sanığın yetersiz ve kendi içinde çelişkili savunmasına itibar edilerek hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine, TCK 165. maddesinden mahkumiyetine karar verilmesi,