Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/2701 K.2018/9928

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, kapıları kilitli aracı çalmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca ceza tayini

2-Sanık hakkında iddianame tanzim tarihinin 05.01.2007 iddianame kabul tarihinin ise 08.01.2007 olduğu, CMK’nın 2/1-f maddesi uyarınca kovuşturma evresinin iddianamenin kabul tarihi itibarıyla başladığı, müştekinin zararının 5-6 Ocak tarihlerinde giderildiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; müştekinin zararının tamamının soruşturma evresinde karşılandığı ve sanık hakkında TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

3-Sanık hakkında 03.05.2007 tarih, 2007/46 Esas ve 2007/450 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan neticeten verilen 8 ay 22 gün hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği, temyiz üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 30.11.2010 tarih ve 2010/18941 Karar sayılı bozma ilamı ile sanık hakkında 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14 madde ve fıkralarının değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle hükmün sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verildiği,

mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın 13.05.2011 tarihinde kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde kasıtlı suçtan mahkum olması sebebiyle mahkemece 13.03.2018 tarihli kararla hükmün açıklandığı anlaşılmakla Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04/04/2017 tarih, 2014/11-760 Esas ve 2017/212 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere;

sanık hakkında verilen 03.05.2007 tarihli erteli kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ertelemeye ilişkin kazanılmış hakkın gözetilmemesi,