KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2018/290 E., 2019/3126 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğnamedeki istek
- Onama
Karar Metni
379 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozma ilamına, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarihli, 2014/71 Esas ve 2016/42 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; bozma ilamı öncesindeki 15/04/2014 tarihli kararda sanıkların hırsızlık suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, bu kararın sanıklar tarafından temyiz edildiği, aleyhe temyiz isteminin bulunmadığı, buna göre, yeni hükümde sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 3'er yıl hapis cezalarının 10'ar ay hapis cezaları üzerinden infaz edilmesi gerekirken sonuç cezaların 10'ar ay hapis cezaları olarak belirlenmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nun 326/son madde ve fıkrasında yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,
2-İştirak halinde suç işleyen sanıklardan sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin sanıklardan ne şekilde tahsil edileceğinin karar yerinde gösterilmemesi sureti ile 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,
3-Önceki hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmiş olduğundan, sanıkların lehlerine olan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama giderlerinin sanıklara yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarından “CMUK'nun 326/4.maddesi uyarınca aleyhe bozma yasağı bulunduğundan sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,” şeklindeki bölümlerin çıkartılıp yerlerine "1412 sayılı CMUK'nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca sanık hakkında
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2018/290, K. 2019/3126, 12 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama