Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/3120 K.2018/10025

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

05/08/2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Yasa'nın 21 maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 291 maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen ve Bölge Adliye Mahkemelerinin kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği; ancak bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay incelemesinden geçen kararlar hakkında 5320 sayılı Yasa'nın 8. Maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kdar 1412 sayılı CMUK'nun 305 ila 326 maddelerinin uygulanması gerektiği ve 1412 sayılı CMUK'nun 310.

Maddesi uyarınca da emyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden, temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifade kullanılması nedeniyle suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Suça sürüklenen çocuklar ile yaşı büyük sanık hakkındaki birleştirilen dosyada yaşı daha küçük olan suça sürüklenen çocuk ...'in 18 yaşını ikmal ettiği 01/01/2016 tarihinden önceki duruşmaların kapalı yapılması ve hükmün kapalı duruşmada tefhimi gerekirken açık yapılması telafisi mümkün olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

I-Sanık ...'nın 01/04/2014 tarih, 2013/85 Esas ve 2014/386 Karar sayılı karara ilişkin olarak yaptığı temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık ...'nın yokluğundan verilen 01/04/2014 tarihli kararın 02/06/2014 tarihinde aynı konutta birlikte ikamet ettiği babası Mahmut Erbuğa'ya usulüne uygun tebliğ edildiği ve yapılan UYAP sorgulamasında sanığın o tarihte cezaevinde olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 7 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 22/02/2018 tarihinde temyiz ve eski hale getirme talebini içerir dilekçe verdiği anlaşılmakla; sanık ...'nın temyiz isteminin aynı Yasa'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin 16/11/2017 tarih ve 2017/400 Karar sayılı 16/11/2017 tarihli karara ilişkin olarak yaptıkları temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocukların adli sicil kayıtlarından suç tarihi itibarıyla kesinleşmiş hapis cezasına ilişkin mahkumiyetlerinin bulunmaması nedeniyle, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde yer alan yasal zorunluluk gereğince aynı Yasa'nın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlarından birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2)Suça sürüklenen çocuk ...'in savunmasının alındığı 17/05/2013 tarihli celsede iddaname kabul kararı okunmayarak 5271 sayılı CMK'nın 191/1. maddesine aykırı davranılması,

3)Katılanın ifadesine göre suçun 20.30 ila 22.30 saatleri arasında işlendiği, UYAP kayıtlarına göre, gece vaktinin ise 21.19'da başladığı gözetildiğinde, suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen cezadan TCK'nın 143/1. maddesiyle arttırım yapılması,

Kabule göre de;

4)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan neticeten 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası verildiği, 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesindeki "Cezası ertelen hükümlü hakkında, 1 yıldan az, 3 yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkum olunan ceza süresinden az olamaz" şeklindeki düzenlemeye rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen ceza süresinden az olacak şekilde 1 yıl denetim süresi belirlenmesi,

5)Suçu birlikte işleyen suça sürüklenen çocuklardan neden oldukları yargılama giderleri "Ayrı ayrı" yerine "Eşit şekilde" alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,