Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/3137 K.2018/11158

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık ...’in temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; isnat edilen suçun, sanık tarafından işlendiğini kabulde ve suçun nitelendirilmesinde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Müşteki ...'e ait olan ...plakalı park halindeki aracın yan camını yerinden sökerek araç içinden her üç müştekiye ait çanta ve valizlerin sanık tarafından çalınması şeklindeki eylemde; sanığın bu çanta ve valizlerin farklı mağdurlara ait olduğunu bilebilecek durumda olduğunun değerlendirilmesi halinde üç ayrı (mağdur sayısınca) hırsızlık suçu oluşacağı, sanığın bunu bilebilecek durumda olmadığı değerlendirildiğinde ise tek bir hırsızlık suçunun olaşacağı gözetilmeden eksik ve yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerine göre cezasının artırılması,

2)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,