Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/3371 K.2018/10438

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle sanığın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir. Bir adrese ilk defa tebligat yapılacaksa 7201 sayılı Kanunu'nun 21, daha önce tebligat yapılmış adrese tekrar tebligat yapılacaksa da aynı Kanunu'n 35. maddesine göre tebliğ işlemi gerçekleştirilecektir.

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık suçundan yokluğunda 09.11.2010 günü verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının suça sürüklenen çocuğun savunmasında bildirdiği adresine tebligat çıkarılmasına rağmen 07.01.2011 tarihinde muhatap ismen tanınmadığından bahisle iade edildiği, bila tebliğ iade edilmesi üzerine MERNİS adresinin araştırılması gerekirken daha önceden tebligat yapılmayan bir adrese doğrudan Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre gerekçeli kararın tebliğ edildiği bu nedenle de bu tebligatın usulsüz olduğu,

bu usulsüz tebligat sonrasında da kesinleştirme işleminin yapıldığı anlaşılmakla, yapılan bu usulsüz tebligat nedeniyle 09.11.2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmediği,

bu kararın usulüne uygun olarak kesinleşmemesi halinde denetim süresinin başlamasının da söz konusu olamayacağı ve 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmü açıklama koşullarının oluşmadığı bu nedenle usulsüz kesinleştirme işlemi ile başlatılan denetim süresinde işlediği belirtilen suç nedeniyle açıklanan 16/12/2014 tarihli mahkumiyet hükmünün yok hükmünde olduğu ve zamanaşımı durma süresinin başlamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuk ...'nın eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddesinde tanımlanan cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 07.08.2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş olduğu anlaşılmakla.