Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/3578 K.2018/10320

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-TCK'nın 142/1-a maddesinin hırsızlık eyleminin "kamu kurum ve kuruluşlarında", "kamu yararına veya kamu hizmetine tahsis edilen eşya hakkında" işlenmesi halinde uygulanabileceği, binanın müştemilatından alınması halinde bu maddenin uygulanamayacağı, 20/06/2007 tarihli olay yeri tespit tutanağı ve 19/03/2008 tarihli bilirkişi raporuna göre eylemin, 1999 yılındaki depremden itibaren atıl durumda olan, terkedilen, pencereleri ve kapıları yıkık, kırık, sökük vaziyette bulunan, bina niteliğini kaybetmiş bir yerde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında,

binanın kamu yararına veya kamu hizmetine tahsis edildiğinin de kabul edilmesinin mümkün olmadığı, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesi kapsamında kalan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/1-a maddesinden hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,