Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/3587 K.2018/10316

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanması sırasında, belirtilen maddede 5377 sayılı Yasayla yapılan değişiklik öncesi 1/2 oranında indirim öngörüldüğü anlaşılmakla tebliğnamedeki eleştiriye iştirak edilmemiştir. Ancak, mala zarar verme suçu yönünden karar tarihi itibariyle zamanaşımı süresi dolduğu ve düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilerek yapılan incelemede.

765 sayılı Yasa uygulamasında 55/3. maddesi gereğince indirim oranının doğru uygulanması durumunda 1/3 oranında indirim uygulanıp sonuç olarak 1 yıl 5 ay 23 gün hapse karar verilmesi gerektiği, bu durumda 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b, 143, 31/3, 62 maddeleri gereğince hükmedilecek olan 11 ay 20 gün hapis cezasının daha lehe olduğu değerlendirilse de, 5237 sayılı TCK'da hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın paraya çevrilmesinde uygulanacak beher gün karşılığının hatalı uygulama olmasaydı dahi 647 sayılı Yasanın 4. maddesine göre belirlenecek miktardan fazla olması nedeniyle,

olay ve uygulama itibariyle 765 sayılı TCK'nın ve 647 sayılı Yasanın bir bütün halinde suça sürüklenen çocuğun lehine olduğu, zamanaşımı sürelerinin de aynı olması karşısında hatalı uygulama nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında erteli 3.192,00 TL adli para cezasına karar verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.