Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/3627 K.2018/11722

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-b ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/11/2014 tarih, 2014/260 Esas ve 2014/734 sayılı Kararını kapsayan dosya, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 30/05/2018 gün ve 94660652-105-06-6513-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07/06/2018 tarih ve 2018/48940 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilmekle incelendi. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın İstem yazısında;

“Dosya kapsamına göre, suç tarihinde katılanların ... Mahallesi ... Bulvarı'nda faaliyet gösteren ... isimli akaryakıt istasyonunda kasiyer olarak çalıştıkları, olay günü 15.30 sıralarında sanığın yanında arkadaşı ile istasyonun market bölümüne geldikleri, sanığın arkadaşının sigara satın almak istediğini belirtip 200,00 TL parayı kasa üzerine koyduğu,

o sırada müşterilerin çok olması ve çalışma saati itibarıyla yoğun konumda iken katılanların zihnini karıştırmak için sanık ...'in katılanlara sorular yöneltip dikkatlerini dağıtmak suretiyle kendi koydukları 200,00 TL aldıktan sonra sanki katılanlar parayı kasaya koymuşlar gibi sigara üstü olan 190,00 TL aldıkları mahkemesince sübut bulan olay nedeniyle her ne kadar sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, somut olayda sanığın hileli davranışlar sonucu katılanları hataya düşürerek hem 200,00 TL'yi hem de bozulan parayı almak suretiyle yarar sağladığı,

bu nedenle eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hata yapılarak yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme: 1-Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre; mahkemece olay;

“..Sanık ...'in olay günü saat 15.30 sıralarında yanında arkadaşı ile ... Mahallesi ... Bulvarı'nda faaliyet gösteren ...isimli akaryakıt istasyonunda katılanların kasiyer olarak çalıştıkları market bölümüne geldikleri, sanığın arkadaşı Hüseyin'in sigara satın almak istediğini belirtip 200,00 TL parayı kasa üzerine koyduğu,

o sırada müşterilerin çok olması ve çalışma saati itibariyle yoğun konumda iken katılanların zihnini karıştırmak için sanık ...'in katılanlara sorular yöneltip dikkatlerini dağıtmak suretiyle kendi koydukları 200,00 TL aldıkları, daha sonra sanki katılanlar parayı kasaya koymuşlar gibi sigara üstü olan 190,00 TL isteyip aldıkları”şeklinde kabul edilerek sanık ...'in yukarıda anlatılan eyleminin TCK'nın 142/2-b maddesinde yazılı elde ve üstte taşınan eşyayı özel beceri ile çalmak suçunu oluşturduğu gerekçesiyle mahkumiyetine ilişkin hüküm kurulmuştur.

2-TCK'nın 142/2. maddesinin b bendinde iki durum nitelikli hal olarak düzenlenmiştir. Bunlardan ilki, hırsızlığın elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle işlenmesi, diğeri ise özel beceriyle işlenmesidir.

Her iki durum açısından sanığın eylemi irdelendiğinde;

a-Madde bendindeki “Elde ve üstte taşınan eşyayı çekip alma” nitelikli durumun uygulanabilmesi için suçun konusunu oluşturan eşyanın elde veya üstte taşınıyor olması zorunludur. Olayımızda böyle bir durum söz konusu değildir. Dosyadaki delillerden paranın kasa üzerinden alındığı hususu açıkça anlaşılmaktadır.

b-Kararda anlatılan eylemde özel beceri olarak nitelendirilebilecek bir durum da söz konusu değildir. Olay yoğun iş ortamındaki katılan(lar)ın dikkatini dağıtmak için sorular sorarak kasa üzerine bırakılan paranın geri alınmasından ibarettir.

c-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.10.2014 gün ve 750-429 sayılı, Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 23.012018 tarih ve 831-158 sayılı kararında,

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23.01.2018 tarih, 831-158 Esas ve Karar sayılı ilamında ve Dairemizin (17. CD'nin 14.05.2018 tarih, 2016/8903 Esas ve 2018/6918 Karar; 25.04.2018 tarih, 2016/4859 Esas ve 2018/5725 Karar sayılı ilamlarında, yine aynı sanık hakkında benzer olayda eyleminin 142/2-b maddesine uymadığı, 142/1-b maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin 18.04.2018 tarih, 2016/3272 Esas ve 2018/5445 Karar sayılı kararlarında da dosya içerisindeki delillere göre sanığın eyleminin herhangi bir tereddüte yer vermeyecek şekilde 142/1-b maddesinde yazılı hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşılmaktadır.