Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/3794 K.2018/11890

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.12.2005 tarih, 2005/1004 Esas ve 2005/289 Karar sayılı ilamı ile sanığın eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 143, 35, 50/1 ve 52/2. maddeleri gereği 3.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

sanık müdafiinin temyiz nedeni üzerine hükmün, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 18.02.2009 tarih ve 2009/3475 Karar sayılı bozma ilamı ile bozulması üzerine devam olunan yargılama sonucunda, sanığın bu kez TCK'nın 142/1-b, 143, 35. maddeleri gereği 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği görülmekle, ilk hükmü sadece sanık müdafiinin temyiz edip, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın hırsızlık suçu yönünden 3.500,00 TL kazanılmış hakkı korunarak,

netice cezanın para cezası olarak tesbiti gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hapis cezası tayini suretiyle kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 14.10.2005 yerine 14.02.2005 olarak yazılması,