Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/3852 K.2019/6004

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ...’nın yüzüne karşı tefhim edilen hükme yönelik “tefhim/tebliğinden itibaren 7 gün içinde” yasa yollarına başvurabileceği biçimindeki yasa yollarında yanıltma nedeni ile öğrenme üzerine sanığın temyiz isteminin süresinde gerçekleştirildiğinin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

1-Sanığın tüm aşamalarda atılı suçlamaları inkar ettiği, olay anına ilişkin yeminli tanık anlatımı ve benzeri somut delilin olmadığı, sanığın olay yerinde yakalanmadığı, yalnız fezlekede olay yerine yakın iş yeri kamerasından elde edilen görüntü kaydındaki şahıs ile sanığın fiziki özelliklerinin karşılaştırıldığı ve sanığın yakalama anındaki kıyafeti ile yakalama tarihinden önceki olaya ilişkin görüntülerdeki şahsın kıyafetinin örtüştüğünün belirtildiğinin anlaşılması karşısında;

katılana ait iş yerinde meydana gelen hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlali suçlarının gerçekleştiği tarihteki kamera görüntüleri ile sanığın çeşitli cephelerden çekilmiş teşhise elverişli fotoğraflarının Adli Tıp İhtisas Dairesi, TÜBİTAK, Polis veya Jandarma Kriminal Laboratuvarları gibi uzman kuruluşlara gönderilip görüntü iyileştirilmesi de yapılarak görüntülerdeki şahsın sanık olup olmadığı hususunda kesinlik içeren raporun aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz delil ile yazılı şekilde üzerine atılı hırsızlık,

iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Hükmün gerekçesinde belirtilen, sanığın yakalandığı 30.01.2012 tarihli eyleme ilişkin dosyanın denetime elverişli biçimde onaylı bir suretinin dosyaya eklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kabul ve uygulamaya göre de; 3-Olay yerine yakın iş yeri ait kamera görüntülerine göre suçun geceleyin 01:00 sıralarında işlendiğinin anlaşılmasına karşın sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi, 4-Suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılmasına karşın iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden 5237 sayılı TCK’nun 119/1-c maddesi uyarınca sanığın cezasından artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hapis cezası hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verirken, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde sayılan nesnel ve özel koşulların değerlendirilip buna göre ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerekiği, sanığın adli sicil kaydında daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı, adli sicil kaydındaki ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olduğu ve atılı suçun 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/8. maddesinin yürürlüğe girmesinden önce işlendiği,

dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verebilmek için aranan 5271 sayılı CMK'nun 231/6-a maddesinde gösterilen ''Kasıtlı suçtan mahkum olmama'' nesnel koşulunun bulunduğu, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı dikkate alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel koşullardan olan katılanın maddi zararının olmadığı gözetilerek,

sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, ''Sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması'' öznel koşulunun da hükmolunan cezaların ertelenmesi gerekçesinde gerçekleştiğinin açıklanmış olması karşısında, sanık hakkında "Zararın giderilmediği'' biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

6-İştirak halinde suç işleyen sanıktan neden olduğu yargılama giderinin “payı oranında” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

7-Hırsızlık suçu yönünden hükmedilen erteli uzun süreli hapis cezası nedeni ile hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,