Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/3866 K.2018/12008

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin uyulmasına karar verilen 11/12/2017 tarih, 2016/10961 Esas ve 2017/15760 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanık hakkında Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 27/05/2010 tarih, 2008/28214 Esas ve 2010/7751 Karar sayılı hükmü ile bozulmasına karar verilen Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/04/2006 tarih, 2006/64 Esas ve 2006/187 Karar sayılı hükmündeki sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 493/1, 80, 523,

59. maddeleri ile 647 sayılı Yasa'nın 4. maddesi uyarınca tayin olunan 3.140,00 TL adli para cezasının 647 sayılı Yasa'nın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine ilişkin hükmün sanık açısından CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca aleyhe bozma yasağı kapsamında kazanılmış hak niteliğinde bulunduğu gözetilmeden, yine yazılı şekilde sanık hakkındaki adli para cezasının ertelenmesine yer olmadığına ilişkin hüküm kurulması;