Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/3908 K.2018/10977

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un temyiz ve karar düzeltme başlıklı 8. maddesinin 1. fıkrasında "Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ila 326. maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 01/07/2016-6723 S.K./33. md) Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez." hükmünün düzenlendiği,

Suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlardan yapılan yargılamada Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/04/2015 tarih, 2013/1078 Esas ve 2015/231 Karar sayılı görevsizlik kararı ile dosyanın Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesi'ne gönderildiği, bu mahkemenin 08/07/2015 tarih, 2015/592 Esas ve 2015/458 Karar sayılı karşı görevsizlik kararı ile dosyanın Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine ve görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın nöbetçi Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verildiği,

Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yapılan inceleme neticesinde ise Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/04/2015 tarih, 2013/1078 Esas ve 2015/231 Karar sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi üzerine kanun yararına bozma yoluna gidilerek Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 24/03/2016 tarih, 2016/1549 Esas ve 2016/3016 Karar sayılı kanun yaranına bozma ilamının mahkemeler arasındaki görev uyuşmazlığına ilişkin olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesi gereğince adlî yargı dışındaki bir yargı merciine yönelik görevsizlik kararı dışında kalan görevsizlik kararlarının hüküm niteliğinde bulunmaması,