Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/405 K.2018/3305

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06/10/2015 tarih, 2013/2-185 Esas ve 2015/305 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/2. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu;

sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Kanun'un 151/1, 116/2. maddelerindeki mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını da oluşturduğu gözetilerek, suç tarihi itibarıyla mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının uzlaşma kapsamında olduğu da değerlendirilerek,

her iki suçtan 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılıp sonucuna göre, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/2, 522, (pek fahiş), 59 maddeleriyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d, 151/1, 116/2,

62. maddeleri uyarınca verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa hükümlerinin belirlenmesi gerekirken iki ayrı yasa dönemi birleştirilerek uygulama yapılması ve işyeri dokunulmazlığının ihlali ile mala zarar vermek suçlarından uzlaşma işlemleri yapılmadan eksik inceleme ve soruşturma sonucu 5237 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,