Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/4300 K.2019/6913

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında daha ağır ceza içeren ve 2.kez mükerrir olduğu, T.C. Karşıyaka Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/415 Esas ve 2014/131 Karar sayılı, 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesinden 3 yıl hapis cezasını içeren, 12.05.2014 kesinleşme tarihli ilamı yerine bu ilamdan daha az ceza içeren bir başka ilamın 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi gereğince tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya içeriğine ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi gerekirken, sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine karar verilmemesi,